Hoe ATW Mij Helpt Omgaan Met Manische Depressie

Verkoper Motiverend Perspectief van de Verkoper

---

*Triggerwaarschuwing - vermelding van seksueel geweld*

Hallo, mijn naam is Mama_Mari, ik ben 29 jaar en een Mexicaanse vrouw die lijdt aan manisch-depressiviteit. Ik schrijf deze blog om mijn verhaal te delen, zodat iedereen die net als ik worstelt met depressie, enige vrede in deze wereld kan vinden.

Wat is manisch-depressiviteit?

Manisch-depressiviteit is een stoornis die geassocieerd wordt met periodes van stemmingswisselingen variërend van depressieve dalen tot manische hoogtes. De exacte oorzaak van bipolaire stoornis is niet bekend, maar een combinatie van genetica, omgeving en veranderde hersenstructuur en -chemie kunnen een rol spelen.

Wanneer werd het bij mij gediagnosticeerd?

Ik kreeg de diagnose manisch-depressief toen ik 13 was. Nu vraag je je misschien af, waarom zo jong? Wel, vanaf mijn derde tot mijn zesde werd ik seksueel misbruikt door mijn grootvader. Hij had geen berouw voor wat hij deed. Hij deed het voor iedereen en gooide gewoon een deken over me heen en zei "laten we een spelletje spelen". Dit ging door tot hij overleed toen ik zes was. Net toen ik dacht dat mijn leven weer fris was en ik eindelijk goed kon ademen, was dat niet zo!

Op 13-jarige leeftijd werd ik verkracht op weg naar huis van een vriendin. Een wandeling van 5 minuten naar huis. Dit is wanneer mijn leven een draai nam ten slechte. Ik stopte met praten, werd boos over alles en verpeste sindsdien al mijn relaties en vriendschappen. Mijn moeder wist dat er iets mis was vanwege mijn gebrek aan motivatie in het leven. Zij nam me toen mee naar een therapeut.

Van uren tot dagen van sessies zonder te praten. Mijn therapeut vroeg me "Aangezien je niet spreekt, wat kan je helpen?" Ik zette toen een liedje op genaamd "Me and a Gun" door Tori Amos. Ze luisterde, gaf me een blik en zei "laten we het voor vanavond hierbij laten".

Terwijl ik de kamer uitliep, kwam mijn moeder binnen. 5 minuten, 10 minuten, toen 15 minuten wachten tot ze uit de kamer kwam. Zenuwachtig geworden. Keek op toen ik de deur hoorde opengaan. Eindelijk!!! Mijn moeder komt naar buiten en zegt laten we wat gaan eten en naar een film gaan. Over die dag hebben we het nooit meer gehad.

Hoe het is om te leven met manisch-depressiviteit!

In sneltreinvaart. Ik was 16 jaar oud, maakte vrienden in de verkeerde kringen, dronk, rookte, glipte nachtclubs binnen. Werd wakker bij een vriend thuis met ontbrekende kledingstukken.

17, ik begon school te spijbelen en wiet te verkopen. 18, ik leerde een nicht kennen die van South Carolina naar Californië verhuisde. Sliep bij haar thuis en we werden beste vrienden, om wakker te worden met de handen van haar broer in mijn slipje. Dit ging door tot ik eindelijk mijn mond opendeed op 22-jarige leeftijd.

Al dit en niemand wist of weet het. Ik hield het voor mezelf. Sneed mezelf om elke kleine pijn die ik had eruit te laten. Man oh man zoveel pijn die ik had, pijn die veranderde in haat. Haat die leidde tot het ruïneren van mijn relatie met mijn moeder. We vochten tot de dood opgroeiend. Ik zorgde voor zoveel problemen omdat ik me schaamde voor wat me was overkomen. Ik kon het niet kwijt. Kon niet uitvinden waarom? Waarom ik, vroeg ik? Waarom wie dan ook? Wat is het dat wij vrouwen op zo'n jonge leeftijd (baby's) doen om een man naar ons te laten kijken alsof wij hun persoonlijk speelgoed zijn?

Ik groeide op zo boos de hele tijd en verpestte elke relatie die ik ooit had gehad. Ik weet niet wat liefde is, hoe het te geven, niet eens hoe het te accepteren. De schaamte die ik voelde als ik bij familie was.

Een paar maanden later ontmoette ik weer een beste vriendin. We hadden een relatie en raakten zwanger. Wow, denk je, wat een zegen? Nee!! Ik verpestte elk beetje van geluk dat ik had. De depressie sloeg zo erg toe. Ik wilde mijn baby niet voeden of naar haar kijken. Naarmate de tijd verstreek zei ik tegen mezelf dat ik haar meer nodig had dan zij mij. Ik nam verantwoordelijkheid, kreeg een baan, ging naar school en werd de moeder die ik voor haar wilde zijn. Mijn leven veranderde door haar. Maar aan het einde van de dag heb ik het nog steeds. Dus vond ik een manier om ermee om te gaan.

Omgang met mijn depressie!

29 jaar oud en nu moeder van twee. Dezelfde vader en dezelfde ellende als voorheen. Hij gaat vreemd, hij liegt, ik word boos en vecht terug, snij mezelf en probeer een overdosis te nemen. Tot op een dag hoorde ik het gelach en zachte gegiechel van mijn dochters die speelden. Stond op van de badkamervloer, keek in de spiegel en zei tegen mezelf dat ik niet opgeef, deze depressie zal me niet krijgen!

Ik nam een douche, kleedde me mooi aan, deed mijn make-up en nam allerlei foto's van mezelf. Ik pakte mijn kinderen en nam ze mee. Stapte in mijn auto en reed naar het tankstation.

Terwijl ik bezig was met tanken kwam er een man naar me toe en zei "Excuseer, mevrouw, u bent zo mooi, mag ik u alstublieft $50 geven en uw tank vullen voor wat foto's van uw voeten?" Ik lachte en zei oké, dat geld hoef ik niet uit te geven en had ik niet.

Dus hij vulde mijn tank, gaf me $50 en nam 5 foto's van mijn voeten en ging verder met zijn dag. Twee dagen later zag ik hem weer. Hij vroeg me weer, maar deze keer wilde hij een video van mij die gewoon mijn sokken en schoenen uitdeed. Zei $100!!! Oké deal!

Ik kwam thuis en zocht op hoe ik voetfoto's kon verkopen. En de eerste site die ik zag was ATW!

Ik las erover, maakte een profiel aan en keek gewoon een tijdje toe. Ik leerde de wegen van ATW kennen. Vroeg zelfs vrouwen om hulp!

Naarmate de tijd verstreek besloot ik alles te verkopen! Op de eerste dag werd ik benaderd in een bericht door een man. En de dingen die hij me vertelde lieten me speciaal voelen. Idk hoe te verklaren, maar het was alsof ik high was van de opwinding van mijn eerste verkoop. Een uur later nog een bericht, dan nog een. 4 uur later verkoop ik als een gek. Probeer nieuwe kinks en verken deze wereld.

Het gevoel dat het me gaf, vulde een leegte die ik altijd verborgen hield. De vrouwen die komen en mij berichten sturen om gewoon over het leven te praten en hulp te bieden. De vrouwen hier die elkaar optillen hebben me de empowerment gegeven waarvan ik nooit had gedacht dat ik die zou hebben.

Het liet me voelen alsof ik de baas ben over mijn eigen lichaam. Maakt niet uit wat ik in mijn verleden heb meegemaakt. Het is oud, laat het daar en ga verder. Dus dat deed ik!

En nu word ik elke dag wakker en zie zulke krachtige vrouwen. Het maakt me sterker. Ik heb dit onder controle en geen man zal ooit weer misbruik van mij maken.

Het leven dat ik op deze site heb, heeft mij het vertrouwen gegeven dat ik miste in de echte wereld. Ik word wakker, doe mijn make-up, pak mijn tas en zeg: "Hé meisjes, laten we gaan. Mama heeft genoeg om naar Sea World of de dierentuin te gaan."

Dit leven dat ik van dit heb gekregen is prachtig en ik ben zo dankbaar dat ik ATW ben tegengekomen en vrij kan leven en de wereld kan veroveren.

Ik ben hier mijn eigen baas. ATW is mijn dagelijkse schema geworden om op het juiste pad te blijven voor mezelf. Als ik er niet op zit, voel ik me alsof oh man, mijn schema valt uit elkaar.

Maar ik heb geleerd om niets me te laten stoppen van het genieten van mijn hoogtes en het leven van mijn leven.

ATW heeft me zoveel geleerd. Heel erg bedankt voor het luisteren!

Liefs Mama_mari

---

Meer van onze blog

---

Word vandaag nog GRATIS lid! Bekijk onze video